Вёска ў Паводле пісьмовых
крыніц вядома з XVI ст. У 1561 г. сяло ў
Ашмянскім павеце Віленскага ваяводства, 8 дымоў,
8 валок зямлі, шляхецкая ўласнасць. У 1690 г.
маёнтак Чапунь Іўеўскай парафіі, уласнасць
Несцяровіча, 13 дымоў. У 2-й палове XIX ст.
вёска ў
Лугамавіцкай воласці Ашмянскага павета
Віленскай губерні. У 1861 г. 167 рэвізскіх душ
(у т. л. з вёсак Прыстаў, Рашкова). У сярэдзіне
XIX ст. у складзе Іўеўскага графства. У 1885 г.
39 двароў, 359 жыхароў, дзейнічала
царкоўнапрыходская школа (у 1884 г. 20 вучняў).
У 1897 г. 81 двор, 564 жыхары, у 1909 г. 82
двары, 492 жыхары, якія мелі 140 галоў буйной
рагатай жывёлы, 74 кані, 329 дзесяцін зямлі. У
1921 -1939 гг. вёска (60 двароў, 288 жыхароў) у
Лугамавіцкай гміне Валожынскага павета
Навагрудскага ваяводства Польшчы. 3 12.10.1940
г. вёска цэнтр сельсавета
Дзейнічалі пачатковая
школа, магазін. 3 чэрвеня 1941 г. да 8.7.1944 г.
акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікам. На
фронце загінуў 21 жыхар вёскі. У 1951 г.
арганізаваны калгас «Перамога». 3 1954 г. у
і ў калгасе «17 верасня», з 1986
г. у
Лелюкінскім сельсавеце і калгасе «Савецкая
Беларусь». У 1970 г. 286 жыхароў. Клуб,
фельчарска-акушэрскі пункт, магазін. Цяпер у
складзе калгаса «Беларусь». У 1999 г. 63 двары,
109 жыхароў. На паўднёвы ўсход ад вёскі
знаходзіцца в. Малая Чапунь, 10 двароў, 13
жыхароў (1999). Помнік на магіле воінаў і
партызан.
Крыніца:Памяць:
Іўеўскі раён. - Мінск: Белта, 2002.
БРАЦКАЯ МАГІЛА САВЕЦКІХ ВОІНАЎ І ПАРТЫЗАН
(гіст.). На могілках. Пахаваны 32 воіны і
партызаны, якія загінулі ў Вялікую Айчынную
вайну. У 1964 г. на магіле пастаўлены абеліск.