Вёска ў . У 1690 г. у
Ашмянскім павеце Віленскага ваяводства існавалі
маёнткі, якія адносіліся да
Геранёнскай
і : Апіта-Маслоўшчызна
М.Свяцкевіча, Апіта-Маслоўшчызна П.Зарзеўскага,
Апіта М.Доўгерда, Апіта-Лойбаўшчызна
С.Парэцкага, Апіта-Маясоўшчызна яго ж,
Апіта-Захараўшчызна Дорняка, Апіта
М.Лынкоўскага, Апіта Лятыпскага. У 2-й палове
XIX ст. вёска
Апіта ў Ашмянскім павеце Віленскай губерні.
У 1861 г. 45 рэвізскіх душ, у складзе
маёнтка
Бердаўшчына Умястоўскіх. У 1885 г. 64
жыхары. Паводле перапісу 1897 г., вёска, 21
двор, 142 жыхары. У снежні 1905 г. адбываліся
сялянскія хваляванні. У 1909 г. 149 жыхароў, 186
дзесяцін зямлі. У 1921-1939 гг. у
Ліпнішскай
гміне Валожынскага, затым Лідскага паветаў
Навагрудскага ваяводства Польшчы. У 1921 г. 31
двор, 147 жыхароў. У 1940 г. вёска Апіта, 46
двароў, 213 жыхароў. 3 12.10.1940 г. у
Суражскім
сельсавеце Іўеўскага раёна. 3 26.6.1941 г.
да 7.7.1944 г. акупіравана нямецка-фашысцкімі
захопнікамі. У лютым 1951 г. арганізаваны калгас
«Барацьба за мір», з 1956 г. у калгасе імя Ф.Э.
Дзяржынскага, з 1965 г. калгасе імя У.І.Леніна.
3 1963 г. у
Жылёўскім, з 1979 г. у
Геранёнскім
сельсаветах. У 1970 г. вёска Малая Апіта,
149 жыхароў. Цяпер у складзе калгаса
«Сураж». У
1999 г. 27 двароў, 54 жыхары.
Крыніца:Памяць:
Іўеўскі раён. - Мінск: Белта, 2002.